1997

Loodschenkamp

NaWaKa '97

Van 29 juli tot 7 augustus werd dit jaar het vijfjaarlijkse Nationale WaterKamp, oftewel NaWaKa gehouden op het recreatiegebied bij de Oolderplas nabij Roermond. Het NaWaKa is een kamp speciaal bedoeld voor waterscouts uit heel Nederland. Op dit kamp worden verschillende activiteiten op en om het water gedaan. Zo'n 6000 mensen uit binnen- en buitenland namen deel aan dit kamp, zowel welpen, verkenners, wilde vaert als loodsen.


de boten klaar voor de reis naar roermond

Onze loodsen en wat welpenleiding zijn dit jaar ook meegeweest. Dit waren: Sebastiaan, Dennis, Derk, Koen, Paul, Jeroen v.B., Jeroen Smit, Rene, Ruud, Frerik en Ad. Hun taak was het ondersteunen van de verschillende activiteiten op het kamp en opbouw en afbraak. Zij zijn dan ook langer gebleven dan het eigenlijke Nawaka, nl. van 26 juli tot 10 augustus en Rene zelfs wat langer.
Dat NaWaKa voor hun niet alleen maar hard werken was bewijzen de volgende twee stukjes, geschreven door Ad en Frerik.


Zaterdag 26 juli

De grote dag is aangebroken. We gaan op Nawaka. Om 8.00 ‘s morgens vroeg staan we paraat op het station. De een blauw, de ander groen of koperrood en zelfs figuren met een geitensik. Op Utrecht stond Ep te wachten. Twee uur lang zaten we in een heuse dubbeldekker van de NS. Eenmaal in Roermond aangekomen zaten we te wachten op een taxibusje voor 9 man met bagage voor 18.
Na aankomst op het terrein kwam Smit jr. Al aanwaggelen die al sinds dinsdag daar was. Hij was met de trucker Vianen mee getuft, om de boten te lossen.
Op onze 104 vierkante meter zetten wij onze tent neer , volgens ons heeft een tent nog nooit zo mooi gestaan, ... zonder palen wel te verstaan. We moesten wel snel wezen, want de plicht riep. We moesten ons melden bij Orinoco, de leiding van de WV, waar wij ondersteuning van ‘waren' (zie later in het verhaal) maar toen we bij die pot pasta aangekomen waren kregen we te horen dat we niet nodig waren en dat we ons beter konden melden bij het uitzendbureau, ja zelfs dat was er, maar goed, aangezien wij nooit zo van uitzendbureau's houden zijn we lekker in de tent gaan liggen en een comfortabele slaapplek gecreëerd met tafeltje en franse en engelse douches. De rest van de dag hebben we weinig uitgevoerd. Om 18.00 was het tijd voor de warme hap. Ondertussen waren er een paar booTschappen wezen doen met de 802 in Roermond. Als avondvulling hebben we een beetje gevoetbald en zijn met een paar man naar het NaWaKaFe gegaan om daar de beest uit te hangen. De afterparty was bij onze tent. Er werd nog gevraagd, of er zondag mensen belangstelling hadden in de sluis. Koen en Ad voelden zich daar wel geroepen voor.


Zondag 27 juli

Om 7.30 liep de wekker af voor het duo Dam (A. van)/Leeuwen (K. van). We besloten om de kerkdienst af te slaan en gelijk naar het ‘ketoor' te gaan. Daar stonden we op z'n kont af om 8.30, op tijd dus maar we moesten wachten op een paar Friese dweilen. Uiteindelijk stonden we na een lange barre tocht in onze limousine, op de sluis. Onze o zo belangrijke taak bestond uit touwtjes aanpakken van scoutinggroepen die naar Nawaka gingen. Omdat alles professioneel moest verlopen, vroegen we GSM, laptop, 27 mc en nog een handjevol digitale communicatiemiddelen aan. Uiteindelijk kregen we 3 ‘loopjedoosjes' (walkietalkies) mee.
We hebben veel vaartuigen gezien, zoals container met piano en bankstelad alias a. tjepetatje, onder water gelopen motorvlet, vrachtschip met ladinkie vletten (81 stuks). Om 3 uur zat onze taak erop en reed onze chauffeur voor, om ons naar het terrein te brengen. Daar kwamen we de rest van de willieloodsen tegen die vandaag de "Nawaka garbage operators" hadden uitgehangen. Inmiddels was Smit sr. Ook gearriveerd, dus vanavond wordt het echt gezellig. Wij, als begeleidende wv-ondersteuning in subkamp pot pasta gingen de grote tent van het landje opzetten.


Vrijdag 1 augustus

Vrijdagochtend 7 uur, het schijnt dat de wekker is afgegaan. Dennis is wakker en laat ons dat ook vrolijk weten. Terwijl wij enige tijd later onder onze oogleden doorkijkend wat kleren bij elkaar proberen te scharrelen gaat onze wekker weer fijn in zijn bedje liggen. Hij vertrekt een paar uur later naar Belgie om met een hoop andere geiten het Folkfestival bij te wonen. Ons wacht een andere taak, de WV-zeilwedstrijden (halverwege NaWaKa heeft er een transfer plaatsgevonden, waarbij de "Loodschen van de Willies", eerst spelers bij F.C. "subkamp Orinoco (pot pasta)", in handen overgingen van V.V. "Nautische Aktiviteiten", red.). Eerst nog snel een slok koffie en een hap brood in de kombuis halen en daar het water op voor een fijn dagje bij de boeien en de finishtoren hangen of in het geval van Koen de hele dag koffie leuten op het protestschip. Van het werk worden we dus niet veel moeier dan we al waren en we mogen dan ook niet klagen.
Dit was ongeveer 11 uur later weer wel toegestaan vanwege het avondeten. Deze door het NaWaKa aangeboden lekkernijen smaakten ons zo goed dat we meteen na het eten dat we meteen na het eten op zoek gingen naar een snackbar. Nu de inwendige mens tevreden gesteld was was het tijd om ons zelf eens te verwennen, we gingen douchen en niet zomaar douchen, nee, Tsjechisch douchen. Hierbij moet niet gedacht worden aan emmers met koud water die over het hoofd leeg gegoten moeten worden maar aan een rij douchecabines waar op bestelling shampoo en zeep binnen komen vliegen. Het geheel kan opgeluisterd worden met een voetbal, een radio en het planten van een boompje. Geheel opgefrist togen wij ons toen weer naar een door de Portugese gasten georganiseerde avond. De stemming zat er al aardig niet in en dus was het tijd om te dobbelen. Een half uur voor sluitingstijd was het feest eindelijk op gang gekomen. Dit was niets nieuws, de bar sloot namelijk om half twaalf zodat de verkenners en wilde vaert ongestoord konden gaan keten. Om half twaalf werd door de loodsen van de Stierop nog even duidelijk gemaakt dat ze het oneens waren met het soort boom tijdens NaWaKa (een oranje boom, jahaa, red.) Als nu gedacht wordt dat na deze lange dag het toch wel tijd was om te gaan slapen wordt toch aan het kortste eind getrokken, want er waren vandaag boodschappen gedaan en dit betekende dat er weer gefrituurd kan worden. Freek Vork ontstak het gas en al gauw zat iedereen te smikkelen en te smullen van de gezonde hap.


Zaterdag

Vandaag waren er geen wedstrijden vanwege de ouderdag en er kon dus uitgeslapen worden. ‘s Middags zijn we fijn wezen zeilen en zwemmen en toen we terug kwamen was ons bezoek al aangekomen. Dit waren niet onze ouders maar Sanne en Iwan, Esther zou later komen.de lichtstraal
Na dezelfde taferelen als de vorige avond waren we weer bij de tent aangekomen. Freek Vork schoof ook weer aan en dus was het feest compleet (Nou, Frerik, och och och, wat was het feest toch compleet. Ik kan me geen ander feest meer heugen dat zo compleet was als het feest op deze zaterdagavond, en dat alleen maar door jouw aanwezigheid, red. ) Totdat we er achter kwamen dat het Limburgse volk niet meer zo gastvrij is als je ze na enen opbelt. Dat was toch wel een beetje jammer, net als het feit dat de buurvrouw een had, een beetje teleurgesteld voegden we ons bij de gene die al eerder waren gaan slapen, waaronder ook Sanne en Esther die blijkbaar gekomen waren om te kijken hoe een tent in Roermond ligt.


Zondag

"En de zevende dag is een rustdag" sprak hij en als hij het zegt moet het goed zijn. Het was dan ook geen wonder dat deze zondag niet bejubeld te boek zal staan. Er moest namelijk gewerkt worden voor roei- en wrikwedstrijden en voor een triathlon. Samen met onze buren werden we naar deze plas gesleept. De schipper van de sleepboot echter kende de regels niet zo goed en voer bakboordswal met volle kracht de Maas op. Na wat vriendelijk bedoelde vloeken van onze buren die voor ons in de sleep lagen werden we aan ons lot overgelaten en voer hij weg. Toch zijn we op eigen kracht op de plas gekomen. Daar bleek dat vandaag de mis opgedragen zou worden door Koos Hoopeloos. Dit heerschap wist precies wat hij wilde maar niet hoe het moest. En na een paar uur zijn aanwijzingen opgevolgd te hebben lagen eindelijk de twaalf boeitjes. Na ons bezig gehouden te hebben met eten en relaxen was het weer tijd om naar het NaWaKaFe te gaan.
Weer terug bij de tent vertelde ons dat buiten het terrein nog een stukje NaWaKa was namelijk subkamp Kanters. Alleen Frerik en Rene waren geinteresseerd om dit eens te onderzoeken en met zijn tweeën gingen de heren op inspectie. Tot hun grote verbazing bleek dit een cafe te zijn waar het heel erg gezellig was. Voor een objectieve opinie moesten de 2 onderzoekers blijven tot sluitingstijd waar zij kennismaakten met het traditionele roeien: Met zijn allen op de grond zitten en roeiende bewegingen maken onder het zingen van: "Meisje, ik ben een zeeman"...
Terug bij de tent was alles al stil (behalve Rene, maar ook die hield op een gegeven moment zijn mond weer dicht ;-) red.)

Frerik alias Freek Vork alias Hans Dennenappelglans


mcchick rianGoed, dit waren dan twee stukjes over het NaWaKa van dit jaar. Tot besluit wil ik de verkenners die van plan zijn over vijf jaar loods te zijn van harte aanraden om vooral naar NaWaKa 2002 te gaan.
Dan nog als slot de Mcchick. Dat is Rian die we tegen kwamen in de McDonalds in Roermond. Nee, we hebben echt niet zitten fluiten. Dat deden we namelijk voor Ad toen hij de trap afkwam.

 
 

Contactinformatie

Wilde Vaert (15 t/m 17½ jaar)

Adriaan Balk
wildevaertleiding@willibrordusgroep.nl

Loodsen (18 t/m 21½ jaar)

Noa Slooff
loodsen@willibrordusgroep.nl

Waterscouting St. Willibrordus

Vlietdijk 14a
2811 NB Reeuwijk

SN