1998

Loodsenkamp:

"Tien kleine negertjes.. negen kleine negertjes.. drie kleine loodsjes"

Dinsdag 14 juli

Vandaag is de afvalrace van het Loodsen kamp begonnen. Het kamp begon met het varen van de 802 en de 588 van Reeuwijk naar de Kaag alwaar we de rest zouden tegen komen. Nadat we alle spullen die nog niet op de Kaag waren hadden ingeladen begon onze tocht met een volle tank naar de Kaag. In Alphen besloten we om de boten even aan de kant te leggen en de inwendige mens bij de daar toevallig aanwezige broodjeszaak te gaan verzorgen. Op het vervolg van onze tocht begon het weer steeds slechter te worden en op de Kaag aangekomen leek het wel of we helemaal niet welkom waren, zo slecht werd het weer. Maar gelukkig konden we op een warm onthaal rekenen op de kogjespolder. De zon begon zelfs weer te schijnen. Toen is er maar begonnen met het bereiden van ons 4 gangen menu: Soep, pannekoeken, Vlaai met Koffie en BBQ-vlees van de buren. Tussen de twee laatste gangen hebben we Ep en Frerik nog even opgehaald bij Kaagzicht en een potje gevoetbald. Toen werd het tijd om ons naar de ballendisco te begeven. Alwaar Bob de ontdekking deed dat een rookmachine toch wel heet is.

Jeroen


Woensdag 15 juli

Ik schrijf vandaag een stukje over gisteren. Gisternacht waren we naar een leuk feestje geweest waar Bob tot de ontdekking kwam dat rookmachines ook heet zijn. Ook weer gelachen met ons allen om Koen. 's Ochtends een lekker eitje gegeten in de tent. En toVertrek van de Kaagen van ons dooie weilandje vertrokken. De boten ingepakt en vertrokken naar Kaagdorp. Daar gegeten en Koen uitgezwaaid, die gaat namelijk 6 maanden lang gaat varen op zee. Zijn 100.000 kroegenboek met stratenindex was al ingepakt. Toen Koen eindelijk wegging gingen wij met ons allen op weg in de 588: René, Freek, Frits, Hans, Foute Erik en Paul; in de 801/214: Dennis, Ruud en Big Smit; en in de 802: Ep en Ad.
We konden gelukkig bijna alles zeilen wat ook nog voorspoedig ging. We hadden bij de Kaag een tip gekregen om op een scoutingeiland te gaan staan bijna in het centrum van Amsterdam. Nasi aten we daar. Best lekker, maar te veel. 's Avonds zijn we uitgegaan in A'dam. Plezier dat we hadden. Eerst in de tent waar Saskia van Ruud altijd zit met de wel alles zeggende naam Gigi. Daar zijn we niet lang gebleven, er was geen lol aan. Toen zijn we naar de tent van Peter Beense geweest, daar hebben we gekaraoked, lachûh. Op het laatst wist Ruud de weg weer naar de bus. "Jongens vier keer rechts, drie keer links, een rechtuit en dan weer twee links." Toen waren we er. We reden erg hard met de bus. Terug bij het kamp gingen we slapen.

o.a. door Paul


Donderdag 16 juli

Na de vermoeiende vorige avond in Amsterdam, waarin de heren loodschen hadden bewezen op een geweldloze manier binnen no time een kroeg leeg te kunnen krijgen en waarin Ad had bewezen zeer in trek te zijn onder sommige bevolkingsgroepen, stonden de loodschen om een uur of 3 op. Het had die ochtend ongelooflijk hard geregend en omdat het grasveldje waar de tenten op stonden ongeveer 50 cm beneden maaiveld lag, had dit veldje meer weg van het IJ dan van een grasveldje. Ondanks dit probeerden de loodschen toch de draad maar weer op te pikken en te ontbijten en te wassen. Omdat de douches op het terrein waar we stonden te koud waren om echt van te kunnen genieten, ontstond het idee een zwembad op te gaan zoeken alwaar de heren zouden kunnen zwemmen en bovendien zouden kunnen douchen. Immers, omdat de meesten al twee, of zelfs nog meer dagen geen douche hadden gezien, begon het al flink te stinken en te jeuken.
Zo gingen de acht weer op weg naar de bushalte om daar te kijken waar een zwembad is. Na enige voorbijgangers uitvoerig ondervraagd te hebben, besloot men naar het Marnixbad op de Marnixstraat in het centrum te gaan. De Marnixstraat komt uit op het Leidseplein, dus werd besloten naar het Leidseplein te bussen en van daar af naar het zwembad te lopen. De Marnixstraat bleek echter een hele lange straat. Na meer dan een half uur lopen kwamen de heren bij het zwembad aan, volkomen uitgeput. Opgelucht liet men zich neerploffen voor het zwembad. Eentje had de energie en de moed om nog iets verder te kruipen, naar de ingang. Daar trof deze een briefje met de volgende tekst aan: "Gesloten van 28-6 tot 14-8; douchen kan nog op de Blabladwarsstraat op maandag en vrijdag." Nu daalde de stemming echt beneden nul.
Terwijl sommigen nog even hun teleurstelling weg staarden, maakten anderen van de gelegenheid gebruik even naar huis te bellen. Ruud kreeg zijn zusje Saskia aan de lijn, die de vorige avond ook in Amsterdam uit bleek te zijn geweest. Saskia wist nog wel een ander zwembad, maar de heren hadden alweer een ander plan opgevat: Ze zouden naar de film gaan. Dus namen ze de tram naar het Leidseplein, want daar kom je om in de bioscopen. Ja, overal waar je daar kijkt: links, rechts, achter, voor, boven en onder. Overal bioscopen. Eerlijk waar.
Eerst werd er wat gedronken bij het geweldige eetcafé "De Balie", waar de tosti's nog zwart zijn, waar ze het begrip "serveren" nog niet kennen en waar de bediening nog vergeet wat je ook al weer besteld had. Dit bleek soms enigszins nare, maar soms ook betere gevolgen te hebben. Men was het erover eens dat er een beetje actie in de dag gebracht moest worden. De heren moesten dus maar naar een keiharde actiefilm. In de bioscoop aan de overkant: "City" draaide de film "Hard Rain". Hier moesten ze dus maar heen.
Maar eerst ging men eten bij Pizzeria "Rimini", een begrip in studerend Amsterdam. Dit vooral omdat de pizza's daar standaard de halve prijs plus een gulden kosten (?). De pizza's waren goed te nassen, mede dankzij de prijs. Ook van het toilet werd druk gebruik gemaakt. Lekker hoor. Na het eten gingen de heren loodschen naar de Bios, waar men plaats nam in de riante stoelen.
De film bleek een leuke film te zijn, met grappige stunts, zoals waterscooters die door ondergelopen scholen heen crossen alsof het niets is en een BB die zichzelf degradeert tot gehaktmolen. "Hard Rain" werd als thema van het kamp gekozen, vooral door de grote hoeveelheid regen die in de film naar beneden valt.
Na de film werd een terrasje gepakt op het Leidseplein. Hartstikke gezellig. Daarna naar de Meander, waar een DJ en een muzikant wat plaatjes aan het draaien waren. Dit was een ideale gelegenheid om de zojuist aangeschafte ansichtkaarten te schrijven, veel meer ook niet. De tent was op zich heel erg leuk, maar de muziek die avond niet echt, vette mellow, en bovendien niet dansbaar voor de acht stijfpoten. Daarom gingen ze maar naar de overkant: "Café Maarten." Dit bleek een typisch studentencafé vol studenten en (natuurlijk) studentes. Leuk hoor. Na enige tijd begonnen sommigen honger te krijgen, dus ging men op zoek naar een shoarmatent. Dit werd: "Het kleine Tel Aviv" op de Leidsestraat. Lekker hoor. Grote pita's in houten bakjes. Keurige bediening. Ook leuk voor feesten en partijen.
Na Frerik en Jeroen Smit opgehaald te hebben in "Café Maarten" ging men weer terug naar het Leidseplein, waar de nachtbus naar het VU-ziekenhuis werd genomen. In deze bus reed dezelfde buschauffeur als de vorige avond. De rijstijl van deze buschauffeur had soms meer gemeen met de rijstijl van een Formule 1-coureur, maar ondanks dit kwam men veilig aan op het kampterrein en zocht men zich al zompend en drassend een weg naar zijn slaapzakje.

Ruud


Vrijdag 17 juli

Vandaag werd er wat vroeger opgestaan dan de vorige "ochtend". Om ongeveer tien uur was zo'n beetje iedereen zijn nest al weer uit. Sommigen vonden het nu wel heel erg tijd worden voor een douche en namen het gevaar voor hartverzakking en longontsteking maar voor lief door een ijskoude douche te nemen. Lekker hoor. Lekker fris.
Vandaag moest er naar Muiden gevaren worden, om precies te zijn, naar het IJ-landje Hooft in het IJmeer. Dit moest gebeuren via Amsterdam. Het sluizengeld voor Amsterdam bleek zeer duur te zijn. Maarliefst fl. 24,30 voor drie bootjes. De 802-vaarders en tevens navigators Ad, Ep en Paul gaven ons vast een voorproefje van wat komen zou (lees verder op maandag 20 juli) door ergens in Amsterdam verkeerd te varen, zodat wij de Rembrandttoren twee keer langs voeren. Voor de rest ging de reis voorspoedig.
In Diemen werd boodschappen gedaan bij de A&P. Ad en Ep (niet te verwarren met A&P) kochten een nieuwe Gettoblaster, omdat de oude kapot was. Er werd nog even een biertje gedronken in een nieuwbouw bruin café. Dit café zat vol oude Mokummers die geheel vrijwillig maar ongewenst biljartles gaven aan Frerik. Ook werd aan een oude schipper met baard en Van Nelle Zwaar-en-sigarenstem de kortste weg gevraagd. Deze raadde ons aan via het Amsterdam-Rijnkanaal en de Oranjesluizen te gaan. Nadat wij hem de grootte van onze bootjes hadden uitgelegd, zei hij dat de weg die wij al in gedachten hadden ook wel goed was. Deze weg leidde via Weesp naar Muiden.
In Muiden aangekomen lonkte Ome Ko al naar ons. Ad, die zijn mondje mee heeft, wist bij de Muijer sluiswachter nog een korting los te knabbelen. Dit zou hij vaker doen, dit kamp. We wilden eerst bij het scoutingfort staan bij de haven van Muiden. Dit fort bleek echter al gereserveerd te zijn door 34 croissant-au-lait-eters uit Frankrijk. Op het grasveld bij het fort gaan staan zou ons of fl. 250,-- boete of een kapot gewaaide tent opleveren. Daarom besloten we maar om verder te varen naar het eilandje Hooft. Daar was Plexat voor ons. Maar weinig andere mensen bleken bereid om in dit pokkenweer vrijwillig op een afgelegen eilandje te kamperen. Wij echter wel. De tent werd opgezet en er werd aangevangen met koken: Spinazie, gebakken aardappeltjes en een hamburger van 1000 gram en als toetje vruchtenyoghurt. Lekker hoor.
's Avonds hebben we gezellig met zijn allen rond een gaslichtje muziek zitten luisteren uit Dennis zijn radio. Op een gegeven moment hadden wij de cd Acda en de Munnik enige keren gehoord, toen wij besloten hun "drie keer vallen" in ruimen mate te overschrijden. Dit door middel van een potje voetbal. Ad en Frerik vonden dat er niet genoeg gevallen kan worden in de wereld, dus dezen maakten het nog een stapje erger door wreed te gaan liggen worstelen ergens op een zandplek. Dit was een leuk schouwspel in het licht van de Maglites. Het dreigde even een groepsworstelwedstrijd te worden, maar dit werd voorkomen doordat iemand ineens voorstelde een spelletje "dodende straal" te gaan spelen.
And so we did. Ik heb geen zin hier de regels van het spelletje uit te gaan leggen maar wat ik wel kan vertellen is dat we het spel zo lang hadden gespeeld dat het licht van de schemering het licht van de Maglites overheerste.
Daarna werd door sommigen nog even een kwartiertje gevuld met oeverloos geblaat, onder andere over een smegma-etende cockmeeuw, die als je maar lang genoeg wachtte, vanzelf kwam aanvliegen. Men nam voor het slapengaan nog even de tijd om van de schemering te genieten. Even had iemand nog het idee de 802 voor de opkomende zon te wrikken, maar dit idee werd afgewimpeld met een langgerekte geeuw. Er moest geslapen worden. And so we did.

Ruud


Zaterdag 18 juli

Zo halverwege juli begint dan eindelijk de zon achter de wolken vandaan te komen.
Spik en Span kwamen we uit onze slaapzakjes rollen tegen zonsopgang... eh het kwam meer in de buurt van zonsondergang. Dit kwam omdat we vrijdagavond een spelletje hadden gespeeld; dodende straal spelregels bekend doel: flesjes smokkelen zonder in je snufferd geschenen te worden met een zaklamp. Goed om half 3 à 3 waren we er dan uit. Sommigen bleven op Hooft en drie anderen gingen naar Muiden om daar tot de ontdekking te komen dat het boodschappen doen onmogelijk werd gemaakt door het vroege sluitingstijdstip van de buurtsuper. Wel werd er een zeer exclusief peper en zout stelletje gekocht, dit omdat dat nodig was voor de macaroni à la Jeroen Smit. Lekker was dat. Na de maaltijd afwasdienst, opmaken en klaar voor het hengstenbal dat die avond in ome Ko was. Even was er sprake van dat Koenie Meloenie zou komen maar dat bleek lastig te realiseren zonder chauffeur.
Goeie stapavond geweest. Aardige portier, gezellig mee zitten babbelen onder het genot van een aantal biertjes. Ineens bleek de helft van de groep in de keuken van ome Ko gekropen om daar tosti's te gaan eten. Leuk gesprek over Duitse braadworst hap wedstrijden totdat dit wreed verstoord werd met een zeer directe intieme vraag. Aan 't eind van de avond, net nadat de potbeheerder gek van ons werd, zijn we op nog raadselachtige wijze in het bezit gekomen van een speciaal kleinood. De dag erop bleek er al weer een ander exemplaar. 's Avonds rare verhalenover de grote verschrikkelijke cockmeeuw die de kopkaas komt weg knabbelen. Ruud weet meer over dit sprookje.

Dennis


Zondag 19 juli

KoffietafelVandaag de zevende dag, de dag des Heere, dus rust. Na riant te hebben uitgeslapen werd het toch wel erg warm in de tent. Dus gingen we buiten verder slapen. Paul en Dennis vatten het plan op om hout te gaan hakken. Niet van die lullige takjes, maar een hele dode boom werd geveld en versleept. Na deze zweet opwekkende activiteit gingen de meeste godenzonen badderen in het IJ-meer. Ad, Frerik en Jereon konden niet genoeg krijgen van het tuinieren en klommen als volleerde alpinisten de boom in, om daar de overleden delen van de boom te verwijderen. Omdat het zulk mooi weer was, werd de kampeerset in het water gezet om onder het genot van een natje en een droogje tevreden mijmerend in de zon te zitten. 't Leven is goed. Toen snel naar Muiden om avond eten te bemachtigen. De snackbar was drukbevolkt met de 23 fransen die ons fort hadden bezet. Lekker gegeten en toen nog even op het terras de chickentonights van Eppie gaan bekijken. Dat viel me toch een beetje tegen.
Hierna naar het eiland terug voor ons mega-kampvuur. Het bleek dat er ondertussen nog 2 scoutinggroepen op het eiland stonden. Van de ene groep herkenden we nog Francien en zuster Ursula (die met de koortslip) van de Kaagcup, terwijl de andere groep zich voltallig, inclusief loodsenadviseuse (54), voor kwam stellen. Aardige mensen, vooral die loodsenadviseuse is een verhaal apart. Nora, de gravin van bracula, prolongeerde haar titel als gravin door naar alle waarschijnlijkheid weer te vomeren aan stuurboordkant. Dit nadat ze te diep in het mokje (met w-jus) had gekeken en we haar met vier man naar haar boot moesten dragen. Na het opstoken van al het hout naar bed gegaan.

Dennis


Maandag 20 juli

Om 8.00 uu.. Eh 7.15 uur liep de wekker af. Door diverse mensen werd dit niet echt op prijs gesteld. Maar wat wil je ook als je "all your money spend on whiskey and beer"
In nood tempo was ons kamp afgebroken en waren de bootschappen gedaan.
Om 10.30 konden we aan de reis beginnen naar Enkhuizen, daar onze Scouting vrienden er gisteren allemaal sappige verhalen over hadden.
MarkermeerDe wind was NO kracht 1 dus dat werd helaas motoren. Het was een mooie zomerdag op het Markermeeren voeren het water dun. Het begin ging allemaal perfect; Pampushaven, Paard van marken, boei E-H-2. Maar bij die laatste ging het toch een beetje mis. Omdat er op dit stuk geen land te zien was, was het een beetje lastig oriënteren zonder kompas.
Maar gelukkig kwam daar Hoorn in zicht, van hieruit konden we dan rustig vlak onder de wal doorvaren naar Enkhuizen. Inmiddels begon het wat harder te waaien en zaten we een beetje tegen de golven in te varen. Wij van de 802 waren het toen behoorlijk zat en besloten uiteindelijk voor het lapje terug te gaan naar Hoorn. We knoopten vast aan de steiger om een kampeerplek te gaan vragen en toen bleek dat we in Lelystad-Haven waren... Slik, Schrik, balen. Ik vond het al een beetje rare plek voor de Batavia. We vertelden ons verhaal zielig aan de havenmeester, hij lachte ons uit en we kregen een plekje toegewezen tussen de schommel en het klimrek.

Ad


Maandagavond 20 juli

De eerste avond uit het drieluik verlaten kroegen in uitgestorven plaatsen. Na dat we allemaal een lekkere douche hadden genomenen en uit gespeelt waren met de vele speeltoestellen rond onze tent besloten we naar de kroeg te gaan. Dit bleek een doorslaand succes. We besloten dus dat we vaker kroegen moesten gaan bezoeken die om elf uur sluiten. Hierover meer op dinsdag en woensdag.

Jeroen

In Lelystad.

Dinsdag 21 juli

Vandaag zou Ad ons verlaten, onze schipper moest namelijk weer op. Op was echter Sebas , want na zijn verbrandingen had hij toch veel zin om Ad te vergezellen en dat heeft hij dan ook gedaan. Na het duo uitgezwaaid te hebben begon de rest aan een tocht door het pittoreske Flevoland, er stond namelijk te veel wind om nogmaals onze scouting ervaring op het Markermeer te tonen. Het tegendeel aan keiharde actie, Flevoland, viel helaas ook wel tegen. De rest van de dag voeren we door één kanaal totdat we uiteindelijk in Almere Haven aankwamen. Ook hier besloten we in de jachthaven onze boten neer te leggen. De aangename verrassing bleek hier wel de Havenmeesteres te zijn. Ze had namelijk een schoonheid die de provincie ons de hele dag nog niet had kunnen bieden.
Nadat we met z'n allen afgerekend hadden, was het tijd om de boten leeg te halen, de tent op te zetten, kip kerrie te koken, kip kerrie te eten, peukje te roken en af te wassen. Dennis vond het daarna nodig om de 801 voor Gonnie op te poetsen en degenen die verder niets te doen hadden vermaakten zichzelf met een kaasplankje in het havenrestaurant. Eindelijk vond Dennis het goed en kon de hele horde de 'stad' in gaan om daar de boel op stelten te zetten. Vol goede moed liepen we café De Meeting in, daar maakten we kennis met een moppentappende barkeeper met accessoires voor doe-het-zelvers. Reeds om 1 uur sloot de zaak en moest er naar de buren verkast worden. Een bruin café waar het personeel gepest werd door hun eigen jukebox. Toen we alle 'leuke' liedjes (vb.: Vader, wat klotsen je ballen) gedraaid was het tijd om naar de tent te gaan want verder was er weinig te beleven.

Frerik


Woensdag 22 juli

Na ongetwijfeld weer gebakken ei als ontbijt was het tijd om weer in te pakken en weer verder te gaan. Dennis lieten we hier achter met de opgepoetste 801. Om 12.30 hesen we zeilen en zetten met ons vijven koers naar het zuiden. Om hier te komen moest echter eerst een heel stuk westwaarts gezeild worden. Er stond een flinke wind en was dus een mooie dag om het Gooi- en het IJmeer te zeilen. Bij de sluis in Muiden aangekomen bleek het eerdere vertrek van Ad een groot gemis te zijn. De sluiswachter nam er zijn tijd voor en het duurde vrij lang voordat we verder konden naar Weesp. In Weesp zijn er boodschapjes gedaan en zijn we heerlijk uit eten geweestUit eten.. Met volle maagjes konden we met behulp van de b.b. verder trekken naar het zuiden. Het plan was om Loosdrecht te halen maar of dat nog ging lukken was nog te betwijfelen. Maar het was mooi weer en we maakten ons nergens druk om. Ongeveer een kwartier voor sluitingstijd lagen we voor de sluis naar de plassen en de eerste Week van Loosdrecht kon ons ook niet meer voorbij gaan. Tijdens het opzetten van de tent was te horen dat er een feest aan de gaan was. En wat voor een feest, het volume en de muziekkeuze overtrof zelfs het Kaagfeest. Het laatste feest was ons goed bevallen en we koersten zo snel mogelijk naar de plek waar de muziek vandaan kwam. Wat we hier aantroffen leek echter geenszins op het feest in de Kaagsoos, een twintigtal veertigjarige pubers stond zich daar een beetje belachelijk te gedragen en we maakten ons daar zo snel mogelijk uit de voeten. Terug de Dooldrechtse plassen op, na minstens een uur rondgedoold te hebben kwamen in een dorpje. Hier zaten we voor de derde avond op rij in een nagenoeg verlaten kroeg en vreemd genoeg konden we ook hier na sluitingstijd bij de buren terecht. Nadat we barman laten zien hadden hoe het spel pool gespeeld moest worden was het bij deze kroeg ook ver over sluitingstijd en tijd om naar de tent te gaan.

Frerik


Donderdag 23 juli

Dit was de dag dat we zouden overnachten in Pension-boven-de-Wibra. Voordat we er naar toe gingen hebben we eerst het cholesterolgehalte op peil gebracht met een eitje en al zeilend de Loosdrechtse plassen een beetje verkent. Bij daglicht is het al gelijk een stuk minder erg doolhof. Toen werd het tijd om bij de bushalte de meegenomen versnaperingen op te peuzelen. In Pension-boven-de-Wibra kregen we een spaghetti à la Frerik, ja de loodsen deden eens gek en hadden vol-pension genomen inclusief een nachtelijke rondleiding door Utrecht. Deze rondleiding begon met een traktatie op een heerlijke douche die ons dwong ergens te schuilen. Toen het noodweer wat verminderd was konden wij onze reis voortzetten naar stairway-to-heaven. Na hier de nodige consumpties te hebben genuttigd hebben we al onze spieren los gemaakt in de Axl. Toen werd het tijd om het studenten gevoel wat aan te wakkeren en ons naar een heuse studenten soos te begeven. Een klein detail was dat je daar een OV- of Collegekaart voor nodig had en wij er als braaf uitziende studenten er dus niet in kwamen. Aangezien de klok gedurende deze avond niet stil was blijven staan en ze dit bij Tivoli ook hadden opgemerkt zijn we maar met een taxi terug naar ons pension gegaan waar we dankbaar gebruik konden maken van de kamer van Freeks huisgenoot.

Jeroen


Vrijdag 24 juli en Zaterdag 25 juli

We zijn vrijdagochtend uit Utrecht vertrokken met de bus, nadat we afscheid hadden genomen van Jeroen. In Loenen aangekomen zijn we zo snel mogelijk vertrokken met de boten richting Breukelen, dwars door Breukelen over de Kerkvaart Danne en het Amsterdam-rijnkanaal recht over de Grote Heicop op. We hebben ons avondeten in een snackbar in Kockengen gehaald, en toen de Blijeveld op en daarna de Geer op waar we 20 minuten voor een brug hebben moeten wachten. Daarna snel door over de Heinoomsvaart en de Grecht op
naar Woerdens Verlaat, waar we koffie hebben gedronken, in een cafeetje aan een gymzaal bij de "de school met de bijbel" onder de kerk, en zijn we afgezakt naar Woerden. De volgende ochtend werd Paul opgehaald door zij vader. Ruud, Frerik en René zij toen verder gegaan naar Gouda via Linschoten over de Lange Linschoten naar Oudewater. En daar de Hollandse IJssel op naar Hekendorp en Haastrecht, waar we even bij Frerik's huis zijn langs geweest. We lagen om 18:00 uur in Gouda bij de Zeekadetten en hebben de boten leeg gehaald en alles naar het landje gebracht. Zondag zijn we om 10:00 opgestaan om de Kleiwegbrug te halen en om door te gaan naar Het Landje. Daar aangekomen hebben we de rotzooi opgeruimd en zijn we naar huis gegaan om te slapen.

René

 
 

Contactinformatie

Wilde Vaert (15 t/m 17½ jaar)

Adriaan Balk
wildevaertleiding@willibrordusgroep.nl

Loodsen (18 t/m 21½ jaar)

Noa Slooff
loodsen@willibrordusgroep.nl

Waterscouting St. Willibrordus

Vlietdijk 14a
2811 NB Reeuwijk

SN