1997

Verkenners te Biesbosch

'Olympische Spelen'

De olympische zomerspelen 1997 in de Biesbosch.
Deze zomer kwamen alle sportliefhebbers, al dan niet zelf sporter, samen op het terrein van Mevrouw Bergeik in de welbekende Biesbosch. Hier een verslag van de spannende gebeurtenissen.


5 juli 1997

Hallo allemaal,
We moesten ons allemaal om 8.30 uur bij de Hill verzamelen. Om 9.00 uur vertrokken we. Toen we bij de jachthaven waren moesten we eerst alle bagage in de boten laden, en daarna vertrokken we naar het kampterrein. Eenmaal aangekomen mocht je eerst wat rondkijken. Toen de grote tent er was wouden we hem gaan opzetten, maar toen ontdekten we dat de palen er nog niet waren! Tijdens het wachten ging het regenen, maar we gingen schuilen in een (leegstaande) tent van een andere groep. Toen het weer droog was mocht je weer even gaan spelen (omdat de volgende lading er nog niet was), maar nog geen kwartier later ging het weer regenen! We gingen weer schuilen, maar we kregen wel te eten. Eindelijk was de volgende lading er! We moesten eerst helpen afladen en daarna werd de grote tent opgezet. 's Avonds gingen we bomentikkertje doen. Daarna moesten we gaan slapen. Toen we net lagen kwam er een stelletje gabbers naar onze tent, maar die gingen snel weer weg.
Dit was de eerste dag van het kamp.

Groetjes Sander


De tweede dag van het kamp, zondag, begon om een uurtje of acht. De verkenners die een lekker nachtje met zijn allen in de grote tent hadden doorgebracht werden uit hun bed getrommeld, om daarna weer fris en schoon bij het ontbijt te verschijnen.
Na het buikje weer gevuld te hebben, werd de verkenners vriendelijk verzocht hun spulletjes weer een beetje bij elkaar te binden voor de grote volksverhuizing die 's middags (en gisteren ook al een beetje) plaats zou gaan vinden. De eerste dag en nacht van het kamp konden we namelijk nog niet terecht op het plekje waar we zo graag wilden staan, omdat er nog een andere groep zou staan tot de middag van deze zondag.
En het terreintje waar we tijdelijk verbleven, zag er niet beter uit dan een varkensmodderpoel (zie ook de ontgroening, later in de week), dus inderdaad ook alleen maar goed voor "tijdelijk". Goed, na de opruiming, konden de verkenners de buurt gaan verkennen per boot, oftewel ze mochten vrij zeilen. Om een uurtje of twaalf zetten ze weer voet aan wal, maar dit maal op het "nieuwe" terreintje. Daar namen ze plaats op de eretribune, waar ze ook vlaggetjes werden uitgedeeld. De muziek begon en daar kwam het harmonieorkest om de officiele opening van de Olympische zomerspelen van 1997 in de Biesbosch in te luiden. Na het orkest verschenen verschillende sporters om hun blijdschap over de spelen te laten zien (Danny met zijn lekkere strakke T-shirtje), waarna meteen het Olympische vuur werd aangestoken en de vlag gehesen.
Een officieel woordje van de voorzitter (ook een lekkere strakke bips in die broek, Leen), waarna meteen de landen (bakken) werden bekend gemaakt. De Olympische zomerspelen waren begonnen!
Na deze spectaculaire opening gingen de verkenners hun bord, mok en bestek halen, enkelen kregen een enorme belangrijke opdracht (zie verder in dit Landje).
Met ons buikje weer vol, maar na een half uurtje rust, gingen we het kampterrein opbouwen, dat wil zeggen de "nieuwe" grote tent, de bakstentjes, de bressons en de staftent, maar ook al snel was er weer een tref-/volleybalveldje geschapen.

het kampterrein

Deze werd dan ook al meteen even ingewijd met een potje trefbal tussen de 27 met de 76 tegen de 587 en de 1358, inclusief leiding.
Hierna werd de "nieuwe" grote tent, die we van Ontmoeting hebben kunnen gebruiken, klaargemaakt voor ons eerste avondeten met een dak boven het hoofd.
De avond werd besteed aan het maken van een vlag voor de verschillende landen, die de volgende dag zouden worden bejureerd door de kookstaf van dit jaar: Sebastiaan, Jeroen en Dennis, die zeker een applausje verdiend hebben. Na deze lange en vermoeide dag mochten de moeie verkenners hun warme nestje opzoeken.


maandag 7 juli, alweer de derde dag.

Eindelijk goed geslapen en gekeet om 's ochtends vroeg op te staan en te knikken en knakken. (Na een 'lang-zal-ze-leven' voor Esther Breij die vandaag alweer aan haar eenentwintigste jaar begon) gingen we eten en daarna afwassen.
Daarna kregen we een kaart waarop stond hoe we moesten varen voor de speurtocht. De speurtocht was best leuk, alleen moest je veel roeien. Het schieten met de buks was het leukst (red: natuurlijk onder begeleiding) (verder hebben de verkenners ook nog boomstam geworpen, een watervat-draag-race gehouden, geskippybald en een hele gave jel bedacht, red.).
Na de speurtocht gingen we naar de Sint Jans brug, waar we pannekoeken hebben gegeten en hebben gezwommen. Daarna gingen we weer terug naar het kampterrein.
Einde dag.

Groetjes Maarten


dinsdag 8 juli.

Dinsdag zijn we wakker gemaakt en we gingen knikken en knakken. Later gingen we een spel doen waarbij je letters moest zoeken. En die vormden dan een woord, het wordt was Drimmelen. ‘s Midddags gingen we naar Drimmelen, daar zouden we een spel doen. Later heeft iedereen nog wat gekocht in een klein supermarktje en daarna zijn de ouders nog gekomen.

Pascal


"De Dropping"

Ik sliep lekker, komt Jannie opeens de tent ingelopen, ik had geen idee waarom want ik sliep nog half, uiteindelijk dus dropping. Allemaal aankleden en vervolgens werden we gefouilleerd op zakmessen, aanstekers, portemonnees, zaklampen e.d.
Leen schopte (lees: bracht zachtzinnig) ons de boot in. We waren in 4 groepen verdeeld, ik zat met Roel, Jasper, Mieke, Mark en Joyce. We zaten een uur in de boot toen de eerste boot losgegooid werd, met een roeiriem en een halve riem. Half uur later de volgende boot, met 1 wrikriem. Guus liep een paar keer vast en uiteindelijk werden wij ook gedropt, een van de twee groepen in onze boot werd op het land gedropt, wij werden iets verderop gedropt. De boot lag zonder iets erin 25 meter op het water en wij stonden op het droge. Roel (DE HELD, red.) ging zwemmend de boot halen en later ging ik met een plank wrikken. Dat ging vrij slecht en dus ging Ruud roeien. Toen ik later weer ging roeien brak de plank en gingen we dus met 2 korte plankjes roeien. We vroegen iedereen om een sleep maar niemand was wakker rond half 7. Uurtje roeien, toen werden we door een gekke visser met een klein bootje gesleept. Nog een half uurtje roeien en we waren op ons kampterrein, dat was rond 9 uur. We kregen soep en een broodje knakworst en daarna werden we verplicht naar bed te gaan om 10 uur ‘s ochtends.

Paul van As


"De Dropping"

Ik zat met Nora, Rieneke, Tjeerd en Maarten in de boot de 27. Om drie uur ons bed uit en om vijf uur alleen op het water. Een stukkie wrikken en Tjeerd had van een zeil een fok gemaakt. Het ging aardig. Later zaten we in een kronkel slootje en vroegen we aan een man waar de st. Janbrug was. Hij had de verkeerde weg aangewezen. Toen we eindelijk op het open water zaten, probeerden we een sleep te krijgen. Uiteindelijk kregen we een sleep van de PTT, die toevallig die kant uit moest. We kwamen rond een uur of 12 aan.

Michael Flux


Woensdag 9 juli

Om ongeveer half drie ‘s nachts werden we wakker gemaakt; dropping.
We moesten een boot in en kregen een zeil over ons heen. ‘s Ochtend kwamen al de groepen weer terug en gingen we slapen. ‘s Middags gingen we zwemmen. Daarna was de ontgroening. De kinderen die ontgroent werden kregen heel veel modder over zich heen. Later gingen we eten en daarna gingen we kaarten maken.

Pascal


Donderdag en Vrijdag;

de trektocht.

Op de vijfde dag van kamp gingen we met z'n allen op trektocht. We moesten in boten slapen (wat niet zo erug gemakkelijk lag). Eerst gingen we met de boten naar een soort eilandje. Daar gingen we eerst de boten klaar maken voor de nacht. Toen gingen we eten. Daarna gingen we een stukje wandelen. We hadden ook nog de Chinese brei bij Joyce gedaan. (Ik neem aan dat je weet wat dat is.) Dat was wel lachen. Daarna gingen we nog even om het kampvuur zitten. We zongen wat liedjes en het was heel gezellig. Toen gingen we* slapen. (Waar natuurlijk helemaal niks van terecht kwam, eerst hadden we wat kibbeltjes en toen kwamen de jongens (dat zijn Martijn, Tjeerd en Erwin).) We deden "Doen, Durf of Waarheid". Tjeerd was aan de beurt en koos "Doen", toen moest hij van Erwin met Carolien zoenen!!!!!!!! En toen we het uitgeschreeuwd hadden, begonnen de andere boten helemaal te juichen. De volgende ochtend moesten we weer vroeg op staan om te vertrekken**. De terugreis is rustig verlopen. Nou, dit was mijn verhaal over de TREKTOCHT.

Annemarije

*we zaten met: Noeska, Nicole, Carolien, Bea en ik in een boot.
**naast het kleine terreintje waar we sliepen was trouwens nog een soort boeshboesh. Daar gingen we vaak met onze boot op "Survivaltocht".


Zaterdag 12 juli

Vanochtend sliepen we uit tot half tien, daarna zijn we gaan eten. Daarna gingen we een speurtocht met een kompas doen, alleen hij klopte niet zo met de kaart die wij hebben. Daarna zijn we gaan zwemmen en eten. We hebben daarna een zeilwedstrijd gedaan met de Wilde Vaert. Daarna was de BARBEQUE!!!!! Daarna hebben we hout gehaald voor het kampvuur.

Joost Rietbergen


Zondag 13 juli

Alweer de laatste dag (en dat terwijl Saskia vandaag haar negentiende verjaardag viert!), dus de dag van het eindspel, waarbij de laatste punten binnengehaald kunnen worden.
De laatste uren dat de verkenners van de boten konden genieten, dus een spel op de plas; een "watertriathlon"; het was de bedoeling dat de verkenners eerst een rondje moesten zeilen, en ook al stond er weinig wind, het was toch al een enorme spannende race. Na de boei gerond te hebben werd het zeil naar beneden gehaald en mochten alle verkenners voor de laatste keer het water aanraken; een rondje zwemmen, ook dit was wederom spannend. (Paul met de voorvang tussen zijn tanden en maar zwemmen!) Na dit rondje werden de verkenners weer in de boot verwacht, om de roeiriemen uit de kast te halen en daarna alles uit de kast te halen voor het laatste rondje; roeien. Paul met zijn boot werden de geeerde winnaars van deze laatste race en tevens van het hele kamp. Applaus! (76 tweede, 587 derde, en last-but-not-least: de 1358!)
Weer op het terrein aangekomen mochten de verkenners zich volproppen met het laatste eten om daarna weer fijn hun spulletjes in te pakken en de tent af te breken.
En natuurlijk net toen de tenten afgebroken waren en de andijviestampot in de pan stond te walmen begon het weer te regenen. Het heeft dit kamp namelijk twee keer geregend; de eerste dag toen we nog nergens konden schuilen en de laatste dag toen we nergens meer konden schuilen.
Na deze enorme lekkernij werd het thema afgesloten met een passend kado voor de 27 en de rondvraag, waaruit bleek dat iedereen het enorm naar zijn zin had gehad, maar dat het nu toch wel de hoogste tijd was om naar de ouders te gaan, omdat ze waarschijnlijk al een kwartier zaten te wachten op zoon- of dochterlief.

 
 

Contactinformatie

Wilde Vaert (15 t/m 17½ jaar)

Adriaan Balk
wildevaertleiding@willibrordusgroep.nl

Loodsen (18 t/m 21½ jaar)

Noa Slooff
loodsen@willibrordusgroep.nl

Waterscouting St. Willibrordus

Vlietdijk 14a
2811 NB Reeuwijk

SN